Çocuğunda DEHB olan bir annenin tanımlaması:
Beyni sanki en yetenekli sanatçılarla dolu ama şefi olmayan bir orkestra gibi. Farklı müzisyenler sonuca önem vermeden kendi melodilerini çalıyorlar. Bir uyum yok, hiçbir melodi canlı bir müzik parçasına dönüşemiyor.
Yağmurlu bir havada silecekler olmaksızın son sürat ilerlemek gibidir.
Parazitlerle dolu bir radyoda bir programı dinlemeye çalışmak gibidir.
Hem burada hem orada hem de her yerde olmaktır.
Çocuklar artık gündelik hayatta da her şeyin televizyon ekranındaki gibi hızlı değişmesini arzu ediyorlar. Oysa gündelik hayat bazen çok durağan olabilir. Bu durağanlığa tahammül edemiyorlar.
Unutamamalıdır ki çocukluk çağında görülen her görüntünün, duyulan her sesin, karşılaşılan her iyi ve kötü muamelenin muhakkak ileriki yıllarda bir yansıması olacaktır.