Bir umuttu bizimkisi,
Elimizden alınan hayatımızın,
Geleceğe dair hayallerimizin,
İnsanca yaşamak istediğimizin,
Çoktan bıraktık peşini,
Hayatta tutulmaktı yeniden,
Nefes alabilmekti denizin dibinde,
Su bulabilmekti sahra çöllerinde,
Kaçabilmekti acımasız düzenlerden,
Kızıl saçlı çocuklarımızı yaşatmaktı,
Çocukça yaşayabileceği bir dünya aramaktı. Yol almaktı, yol alabilmekti.
Ölüpte yeniden dirilebilmekti bizimkisi.
Bir umuttu bizimkisi,
Öyle pahlı hayaller,
Öyle şatavatlı hayatlar,
Öyle özentili yaşantılar,
Değildi bizimkisi...
Bir umut yolculuğuydu,
Hayatta kalma mücadelesiydi,
En haklı direnişti bizimkisi...
Abdulsamet İLGİN
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ey Dicle!
Nelere şahit oldun bu sessizliğinle?
Ve gene sessizliğini bozmadın
Feqîyê Teyran tembih etti diye mi sessiz kalıyorsun?
Bunca acıya, bunca katliama, bunca vahşette...
Bu ne muazzam bir tembihmiş?
Bu ne büyük gırtlak sıkmakmış!
Botan'da güneş bir başka doğar
Önce Cudi'nin ardından
Utanırcasına başını çıkartır
Sonra yükselmeye başlar
Ama yükselmek istemez
Bu kan kokan topraklarda
Hatta geri dönmek ister
Hiç aydınlanmasın bunca failli meçhul dercesine
Botan'da güneş bir başka doğar
Gabar'ın kızıllığında
Kan rengini hatırlatırcasına
Dicle'nin üzerine çöker
"Ey dicle! sende benim gibi
nelere şahit oldun" dercesine
Botan'da güneş bir başka doğar
Nuh tufanını hatırlatırcasına
Viran olmuş şehirlere
Harabeye dönmüş köylere
Enkaz altında kalan ana yüreklerine
Herkes gibi, oda gözünü yummakla geçirmekte