Rabbimiz!
Biz Senin sevgini, rızanı, dostluğunu kaybetmekten korkarız. Sen bizi sevmezsen, bizden razı olmazsan, bşzşm dostumuz olmazsan biz ne yaparız?
Biz Senin gazabını üzerimize çekecek kötülükler yapmaktan korkarız. Biz Senin azabına dûçar olmaktan korkarız.
Rabbimiz!
Sen bir kulunda iki korkuyu bir arada bulundurmazsın. Bizleri bu dünyada Senden korkan, âhirette güvende olanlardan eyle.
Amiinn
İnsanı insan kılan, onun fıtratında var olan, Yüce Yaratıcı ile irtibatın kopması, insanın hayattaki en büyük dostunu (Velî), en büyük sığınağını (Mevlâ), en büyük sevdiğini (Vedûd) yitirme korkusudur. Onunla arasındaki sevgi bağını zedelemekten, O'nun rızasına ters düşmekten kaynaklanan bu korku insanı kendisine yabancılaştıran değil onu insan yapan korkudur.
Rabbimiz!
Unutursak veya hataya düşersek bizi sorumlu tutma.
Ey Rabbimiz!
Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır bir yük yükleme.
Ey Rabbimiz!
Bize gücümüzün yetmediği işler de yükleme! Bizi affet! Bizi bağışla! Bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et! {Bakara-286}
Amiinn
Rabbimiz!
Sen bize çok yakınsın. Bize şah damarımızdan daha yakınsın. Kalbimizden geçenleri bizden önce bilirsin.
Yakın olduğunu fark etmeyi bizlere nasip eyle. Sanki bizden uzakmışsın gibi düşünerek Sen yokmuşsun mantığında bir hayat yaşamaktan bizleri muhafaza eyle.
Amiinn