Güzel bir resital,
Dostoyevski romanlarını andıran bir an
Sırtımda yırtık parkam, cebimde üç kuruşum,
Ama içimde koca bir Petersburg.
Raskolnikov vicdanımı sorguluyor her adımda,
“İyilik için kötülük yapılır mı?” diye fısıldıyor.
Sonya gözlerime bakıyor sessizce,
“İnan diyor, “Tanrı en yorgun kalpleri de duyar.”
Bir köşede Alyoşa dua ediyor,
Ben ise dua etmeyi unuttuğum bir gecede yürüyüp gidiyorum.
Ivan’ın sesi geliyor rüzgârdan:
“Tanrı yoksa her şey mübah mı hâlâ?