...
Bu işin ya başı ya da sonu vardır
Dediler… ama sonrası yokmuş,
Zaman bir rüzgâr gibi esip geçmiş,
Ne iz kalmış, ne de bir dokunuş.
Bir varmış bir yokmuş misali,
Kelimeler sanki gölgede kalmış,
Göz göze geldiğimiz o anlar bile,
Gecenin koynunda unutulmuş.
Dünya dönerken ağır ağır,
Biz durmuşuz aynı yerde,
Ne bir başlangıç sevdaya dair,
Ne de bir veda, sessizce.
Sadece bir bakış, yarım bir gülüş,
Belki de hepsi o kadarmış,
Ve sonra...
Masallar gibi
Bir varmiş, bir yokmuş.