Gözlerim, kalbimin yemin ettiği o kadını başkasına teslim ederken,
Körlüğün karanlığına sığınmak istedim. Keşke görmeseydim...
Evet evet keşke göremeyeydim.
Belki o zaman umudun kıvılcımı sönmezdi içimde.
Belki yine kandırırdım kendimi, onun iki çift sözüne, o ışıldayan gözlerine.
Fakat şimdi biliyorum ki, gözlerim gerçeği gördü
Ve kalbim bir cam gibi paramparça oldu.
Her bir kırıntısı bir yere dağılmış.