Uzun aralar vererek okuduğum bir kitaptı. Bir anda okuyup bitirmektense ara vererek okumak daha iyi diye düşünüyorum.
Sayfaları çevirdikce bir yandan ne kadar çok şey yapmak istediğini fark ediyor bir an önce harekete geçmek istiyorsun. Bir yandan da kendini eleştirirken buluyorsun.
Şunu da eklemek isterim ki bir roman gibi akmıyor tabi o yüzden ara vermek en iyisi. Aslolan okurken sizin payınıza düşenleri doğru şekilde almanız.
Çocukların yokluğu, zorluğu, mahrumiyeti bilmesi lazım. Bunu ona siz göstereceksiniz. Eğitimin tümünü okul veremez; eğitim satın alınacak, herkese aynı şekilde hitap eden bir ürün değildir.
"...hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır."