H.D
@Hdeyt
11 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Bir ömür boyu bir yerlere kilitlenip kaldırılan kaygılar gün gelir zincirlerini koparır ve zihnin kapilarina dayanırlar. Duyulmak isterler. Sadece duyulmak değil, yaşanmak da isterler.
Sayfa 316
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür
hanım?
O “sonsuz vaatleri sunan çocuktu” -hepimiz öyleydik- ama bu vaatlerin doğasını hiç anlayamamış. Görevinin doğayı mükemmelleştirmek; kendini, kültürünü , ailesini, arzularını, vahşi hayvan doğasını aşmak; şimdi ve eskiden olduğu kişi olmak olduğunu hiç anlamamış. Hiç büyümemiş, ilk derisini hiç atmamış.
Sayfa 266
Bunalım, öz farkındalığın bedelidir. Hayatınıza yeterince derinden bakacak olursanız çaresizliği her yerde bulursunuz.
Sayfa 195
Belki de sevdiklerinizi düşünüyorsunuzdur. Daha derine inin, aslında onları sevmediğinizi
göreceksiniz: Sevdiğiniz şey sevmenin sizde yarattığı hoş duygular!