Reklam
Sıkılmak ömür boyu...
Her Şeyden Çok Çabuk Sıkılan İnsanların Bildikleri 16 Şey
1. Monotonluğu sevmezler sürekli farklı arayışlar içindedirler.
2. Aşk hayatlarında da genellikle başarıya ulaşamazlar. Kimseye kolay kolay bağlanamazlar
3. Genellikle masa başı bir işte çalışamazlar. Sürekli hareket halinde olabilecekleri bir işte daha verimli olurlar.
4. Öyle yerlerinde pek duramazlar. Sürekli farklı aktiviteler peşindedirler.
5. Üniversitede ne kadar topluluk varsa büyük ihtimalle hepsine üye olmuşlardır.
6. Ama tabii ki sıkılıp hepsini bırakmışlardır.
7. Başkalarının sıkıntılarını dinlemeyi çok sevmezler. Dinlemek zorunda kalırlarsa da başka şeyler düşünürler.
8. Pek fazla arkadaşları yoktur, olan arkadaşları da genellikle kendileri gibidir.
9. Çok sıkılgan olmalarının nedeni aslında her şeyi başkalarından daha çabuk anlamalarıdır.
10. Ama ne kadar zeki olduklarını her ortamda gösterip hava atmayı sevmezler
11. Angarya işlerle vakit kaybetmeyi sevmezler. Bulaşık yıkamak, temizlik yapmak falan onlara göre değildir.
12. Bir işi başkaları istediği için değil sadece kendi istedikleri için yaparlar
13. İstediklerinde çok başarılı olabileceklerine rağmen, sıkılgan yapıları nedeniyle bu potansiyeli kullanamazlar.
14. Yaşadıkları şehirler onları boğar. Sürekli bir sahil kasabasına yerleşip oranın tadını çıkarmanın hayalini kurarlar.
15. Başkaları tarafından memnuniyetsiz olarak görülürler. Ama o hep en iyisini arar durur.
16. Bazen kendilerinden bile sıkılırlar. Hatta kendilerinden sıkılmaktan bile sıkılırlar...
Sıkılmak ömür boyuu... 😣😣
Geceye bir nazım ...Şiir
Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...
Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.
Demiştim sana hatırlarsan:
“Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil,
‘zamanla bırakmamak’tir..”
Şimdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır
Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...