Helen
@Hel_en
Şu anda okuduğu kitap
Boğuluyorum.
Kafamdaki sesler susmuyor, dağıtamıyorum. Dilim susmuyor, konuşamıyorum.
Gözlerim görmek istiyor, göremiyorum. Ellerim… ellerim onu istiyor, tutamıyorum.
Belli edemediğim duygular da boğuluyorum artık. Kimse anlayamıyor beni. Belki de anlamamazlıktan geliyorlardır? Bilmiyorum.
Yorgunum dersin, “Sırtında taş mı taşıdın derler” elin göğsüne gider; “Taş sadece sırtta taşınmaz.. buradaki daha çok yoruyor” diyemezsin..
Reklam
Belki karanlık bir gecede yeşerir umutlar. Belki ağaçlarda asılı dileklerin zamanıdır. Hep rüzgar esecek, hep ağaçlar çatırdayacak değil ya. Belki bir kelebeğin kanat çırpması serinletir yanan hayatları. Belki bir klişe olarak kalır, insan insanın kurdudur, iddiası. Belki merhemdir bir cümle, yaralanmış hayatlara. Bir bakarsın kar topu oynar ayağı sıcak çocuklar. Gülüşleri ısıtır belki soğuk odaları. Belki insanlık kazanır günün birinde. Belki kaybeder zamanın hasta zihinleri. Oyuncak olarak kalır belki kurşun askerler. Belki bir yerlerde şarkılar duyulur. Bir bakarsın dans eden insanlar görülür şehrin sokaklarında. Kaygısız hayatlar geri döner terk ettiği harabelere günün birinde. Belki anlarız bir gün umudu bekleyenlere el uzatmayı. Belki anlarız bir gün asıl anlamın iyilik olduğunu. Belki herşeye sahip olmak yerine birbirimize sahip çıkmayı öğreniriz bir gün.