Helen
@Hel_en
Şu anda okuduğu kitap
Vaktiyle deli gibi inandıklarım oldu, bütün kalbimle güvendiklerim. Tek bir kelimesine tüm dünyayı hiç sorgulamadan karşıma alabileceğim insanlar oldu. Kendime öyle çok zararlar verdim ki.
Aslında en büyük pişmanlıklarım da bu yüzden. Çünkü en büyük hayallerim kocaman bir balon gibi sönüp asla toparlayamayacağım hayal kırıklarına dönüştü.
Öyle dağıldı ki yüreğim, yeniden derleyip toplamam yıllar sürdü. Şimdi bakıyorum da geçmişe; en çok ben savaşmışım, ben direnmişim. Tek yara alan, tek kaybeden yine ben olmuşum. Meğer ne yaşadıysam bir şizofren gibi kendi kendime yaşamışım hepsini. Her şeyi kendi kafamda büyütüp kendi yüreğimde katlanmışım.
Geçmiş bana çok şey öğretti.
Artık herkese hak ettiği gibi davranıyorum ve hiç kimsenin zaafımdan faydalanmasına izin vermiyorum. Bu sevgide ticaret değil, kendi kul hakkıma girmemeyi öğrendim yalnızca.
Herkes layık olduğu hayatı yaşamalı.
Çünkü aksi taktirde ne yaparsan yap olmuyor, hiçbir şekilde bir yere varamıyorsun. Bazen geriye çekilmek de zafer kazanmak demektir.
Çünkü yüreği çöl olana çiçek açamıyorsun...
Reklam
İçimdeki sisler yavaş yavaş dağıldı kendimi farketmeye başladım artık. Daha bi yeşermeye dem tuttu ortalık. İçimdeki pus kalkmış, kasvetimden ve omuzlarımda ki yükten birer birer azat edilmeye başlamıştım. Artık güzel bakıyor, güzel görüyor, güzel düşünüyordum. Gülüşlerim artıyor, kahkaha denizinde boy veriyordum. Sanırım toparlıyordum, dönüyordum kendime dönüşmüş bir şekilde. Elbette o kasırgadan önceki ben değildim ama içimin karanlığından kurtuluyordum usulca. Her doğum sancılıdır, yeniden doğuyordum ama bambaşka bir şekilde. Herkese inanmıyor, sırtımı dönmüyor, süslü kelimelerine kendimi bırakmıyordum. Değişmiştim ve kalkıyordum düştüğüm yerden. Yinelenmiş değilde, yenilenmiştim artık.
Puan vermedi·222 syf.·
50 günde okudu
·2023 28. kitabı
Reklam