“Aşkı yaşadım… ve acım öyle derin ki, kimse bilmez.
Bazen ansızın bir şarkı çalar; istemediğim halde aklıma düşer o acı dolu anılar.
Allah’ım, yoksa haddimi aşacak kadar mı sevdim? Onu senden çok istedim… ama unuttum, senden çok kimseyi sevmem gerektiğini.
Neden ben? Neden bu kadar derin bir yara?
Kalbim hâlâ aynı yerde ama ruhum ölü gibi…
Bu acı beni mahkum etti, sevmemeye, güvenmemeye.
Ve bazen kendime soruyorum: bir gün tekrar sevebilecek miyim?
Cevap gelmez, sadece sessizlik… ama içimde hâlâ bir umut var mı?
Belki de hatırladıkça, hissettikçe, aslında yaşıyorum… ama yaşayan bir ölü gibi.” ✨