Kendinizi kaybedecek kadar nesine bağlandınız?” dedim birden.
“Hiç düşünmedim,” dedi, “varlığı yetiyordu.”
O an anladım; bazı bağlar nedenlerle kurulmaz.
İnsan bir şeye değil, eksikliğin susmasına bağlanır.
Düşünmek başlamaz, çünkü düşünce girerse
o bağ çoktan çözülmeye yüz tutmuştur.