Benim için spor;serseri ama yine de yakamdan düşmeyen,belirli dönemlerde görüştüğüm ve her seferinde çok sıkıcı bulduğum,sürekli maddi yardımda bulunduğum fakat hiçbir faydasını görmediğim bir akrabam gibi...
Düşünmemek ne büyük özgürlük,diye düşündüm.İnsan kendi duygularına kör olunca,başkasının duygusuna da kör kalıyor.Böylece yükün hafifliyor,duygusal yükün...Düşünmek büyük aptallık,büyük hamallık.Öyle gelişine yaşamak lazım belki.Ne varsa o.Ne yoksa o.