Benim için spor;serseri ama yine de yakamdan düşmeyen,belirli dönemlerde görüştüğüm ve her seferinde çok sıkıcı bulduğum,sürekli maddi yardımda bulunduğum fakat hiçbir faydasını görmediğim bir akrabam gibi...
Düşünmemek ne büyük özgürlük,diye düşündüm.İnsan kendi duygularına kör olunca,başkasının duygusuna da kör kalıyor.Böylece yükün hafifliyor,duygusal yükün...Düşünmek büyük aptallık,büyük hamallık.Öyle gelişine yaşamak lazım belki.Ne varsa o.Ne yoksa o.
Düşüncelerini sıraya koymak için, azıcık sakinleşmek için, kafalarını toplamak için, unutmak için, hatırlamak için mutfağa girerler;erkeklerin bir anlamda çalışma masası başında yapmaya çalıştığı şeyi, kadınlar mutfak tezgahında yapmaya çalışırlar......Kadınlar esir alındıkları yeri, korundukları yer sanırlar. Kadınlar için hem siper hem sığınaktır mutfak ve her zaman sıcak aile yuvasının içimizi ısıtan sembolü anlamına da gelmez;yaşayan ölüler haline gelmiş kimi kadınların morgudur aynı zamanda. Toprağa verilene kadar bekledikleri yerdir. Bilirsiniz bedenler sonra ölür.