Hera.

“Keşke oturup sabahtan akşama kadar roman kahramanlarının arkasından konuşacak kadar dertsiz olsaydık…”
Sayfa 29·Kitabı okudu
Reklam
“İnsan bir zaman sonra karşılaştığı herkesi kendi gibi kaybolmuş sanıyor. Öyle olmadığını anlayınca da yalnızlık kuyusuna dönüp orada debelenmeye devam ediyor; kendi sesini yiyor, soğukla örtünüyor, sessizliği kışkırtıyor.”
Sayfa 25·Kitabı okudu
“Kelime dediğimiz şey hafiftir, boşlukta uçabilir.”
Sayfa 25·Kitabı okudu
“Yaşamak ölmektir aslında.”
Sayfa 24·Kitabı okudu
“Geçmiş geride kalmıyor. Şimdinin sağında solunda yükseliyor. Hayat, dar ve ince bir yolsa geçmişin kayaları o tepelerden dökülüp tıkıyor yolu…”
Sayfa 24·Kitabı okudu
Reklam