“Dua, sonsuz rahmet hazinelerinin anahtarı, tükenmez manevi kuvvetlerin çekim noktasıdır... İnsan, böyle muhteşem bir imkânı elden hiç bırakmadan yaşamalıdır.” diyor yazarımız.
Dua; yerin göğün tek sahibine yakarış, yalvarış, isteyiş ve dertleşme aracıdır. Kimi zaman darda kaldığımızda, kimi zaman ise hüzün bulutları dağılıp gönlümüz ferahladığında uzanır eller semaya… Çünkü O Rahmân’dır, O Rahîm’dir. Ne istenirse O’ndan istenir.
Yazarımız öyle güzel anlatmış ki kitabın her satırını buraya yazasım geldi. Farklı birçok kaynaktan yaptığı alıntılarla kitabı derinleştirmiş, aynı zamanda biz kitap dostlarına da kıymetli tavsiyeler vermiş. Kitabı ise nasihat tadındaki “dua notları” ile sonlandırmış.
Kalemiyle ilk defa tanıştığım yazarımızın kalemi daim olsun.
Dua notlarından bir tanesi:
“Bedenimiz hastalandığında maddi ilaçlara başvurduğumuz gibi, maneviyatımız hasar gördüğünde de manevi devalara yönelmemiz gerekir. Dua, sağladığı moral gücüyle maddi tedavilerin başarısına da kuvvet verecektir.”