“Ne çabuk dağılıyor benim düşüncelerim. Ne kolay yıkılıyor benim inançlarım. Ne kadar sık değişiyor benim kararlarım. Ben her şeyi ne kadar çabuk unutuyorum. Ben her şeye ne çabuk alışıyorum..”
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Her türlü teselli sözü bir ihanet geliyor kulağıma. Parmaklarım alev alev yanıyor. Kâğıt tutuşacak, mektup yanacak diye çekiniyorum. Cehennemden betermiş, seni kazanmak için senden uzaklaşmak.