Sümer mitolojisinde babasız doğurma çocuğu efsanesini alıp zerdüştlere oradanda kimseler bilmez bu sırrı/gerçeği bir Meryem bilir diyen anadolu aşıkların geçiyor. Ona göre her şey birbirinin devamı, her asırda aynı masallar tekrarlanıyor.
Iki yıl önce, polis işkencesi den geçmiş bir öğrenciyle söyleşi yapmıştım. Çocuğu bir mahzene kapatmışlar ve sakat olana kadar günlerce işkence yapmışlardı. Ne var ki onun aklı mahzende asılı bir kafeste tutulan kanaryaya takılmıştı. Nefret ettim o kanaryadan dedi diye anlatmıştı bana dış dünyayı, baharı, sarmaş dolaş gezinen sevgilileri hatırlatıyor. Özgürlüğü aklıma getirmesi canımı daha çok yakıyordu. Nefret ediyordum o güzelllik simgesi kanaryadan çünkü o mahzende güzellliğe yer yoktu.
Baş melek, tanrı insanı yaratıp da ona secde etmesini istediği zaman reddetmiş, ben ateşten yaratıldım, o topraktan; o bana secde etsin dediği için cennetten kovulmuş. Onun için melek Tavus yani baş meleği şeytan ilan etmişler
Karısını döverken çırılçıplak soyunur kadında soyarmış. Neden, biliyor musun? Kadının feryatları duyan kimse içeri girip onu rahat rahat dövmesin engel olmasın diye. Erkekler içeri adımlarını atamazmış, kadınlarda erkek çıplak diye giremezmiş.