Gül
@Hileon33
Davranış Değiştirme Mühendisi✔
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Âdem' in Havva' ya bu ilk bakışı cekette bile kalbe sığmayan aşkın arı duru bakışı.
Her görüşünde ilk kez görür gibi.
Her bakışında son kez bakar gibi
Ama Âdem kendisine ne olduğunu anlayıp da bu ilk anda aşkın adını koyamadı. Neden sonra baktı ki Kelimeler Kitabı' na. Sıradan insanlar aşk diyeceklerdi bu erimenin, bir'ikmenin, bu bir'leşmenin adına.
Aşk öylece geldi. Aralarına girdi.
Ama ayırmadı birleştirdi.
Öznesi çiftse de eylemi birdi.
Ben ve sen'den ibaret, ne tek sen ne de tek ben, hem sen hem ben, bir cennet öznesi onlar içindi.
Tarım toplumlarında ekine kutsallık atfedilirdi.
Ekin, o göksel varlığın tezahürü, açığa
çıkmasıydı, çiftçiler toprağı ekip insanları için yiyecek elde
ettikçe kutsal bir aleme girdiklerini, bu mucizevi bolluğa
katıldıklarını hissederlerdi.
Toprak, bütün yaratıkları bitkiler, hayvanlar ve insanlar tıpkı rahim gibi içinde barındırıyordu.
Bu güç tükenmesin diye onu besleyecek kuttörenler
uydurdular. İlk tohumlar toprağa adak olarak "atılır, kutsal
enerjilerin geri dönüşümünü sağlamak adına ilk ürünler
toplanmazdı. Orta Amerika'da, Afrika'nın bazı kesimlerinde,
Pasifik Adalarında ve Dravidalar zamanında Hindistan'da
insanların bile adak olarak kurban edildiği yönünde bulgular
vardır. Bu töreler iki ilkeye dayanır. İlk olarak hiçbir şey
karşılıksız değildi; almak için bir şey vermen gerekirdi.
İkincisi de gerçekliğin bütünsel olduğu görüşüydü. Kutsalın,
doğal dünyanın ötesinde, metafizik bir gerçeklik olduğu
düşünülmezdi. Yalnızca kendi de kutsal olan toprakta ve onun
ürünlerinde kendini gösterirdi o. Tanrılar, insanlar, hayvanlar
ve bitkiler, hepsi aynı doğayı paylaşırlardı, dolayısıyla birbirlerine hic verir, birbirlerini beslerlerdi.
