“Oradaki varlığımın içeriye davet edilmemiş olduğunu unutarak ben de birkaç dakika içerisinde konuşmanın hayranlık derecesinde ki gücünü bir mıknatıs gibi hissetmeye başlamıştım; kelimeler eşliğinde ilginç bir şekilde kavislenen ve hareketler yapan,bazı zamanlardaysa kanatlar gibi açılan ve titreyerek havaya kalkan ve sonrasında bir orkestra şefinin elleri kadar sakinleştirici bir şekilde aşağıya inen elleri görebilmek için bilinçsizce onlara daha da yaklaşmıştım.”
“Öğretmen bir anda masaya oturduğunda ve sözleri bir kementmiş gibi öğrencileri kendisine çekerek onları oldukları yerde hareketsiz bırakmadan hemen önce öğrencilerin birbirleriyle konuşarak bir arada durmuş oldukları görünüyordu.”
Bunları yaşarken bilimin beni içerisine alacağı sarhoşluktan bihaber ve atılgan insanların bu ruhsal dünyada maceralarla karşılaşma olasılığının her zaman var olduğunu bilmeden küçük bir manastırda ibadet edercesine eğitimime önem vereceğime dair kendime söz verdim.”
“Eğer ki ani içsel düşüşüme bir tesadüf sebep olmasaydı tamamen kafamın karışıklığında veya en azından hissettiklerimin kasvetinde boğulma ihtimalim oldukça yüksekti.”