Pedagoji açısından Rousseau ve Tolstoy’a göre,çocuk doğal bir şekilde öğrenmesi için kendi haline bırakılmalı.Bir çocuğun tecrübe ettiği istemler,o çocuğun gelişimi için gerekli olan şeyle örtüşür.
Reklam
Tolstoy,hukuk teorisi çalışmanın kendisine “yeni bir bağımsız zihinsel çalışma alanı yarattığını fakat gerektirdikleriyle birlikte üniversitenin bu tür bir çalışmayı kolaylaştırmadığı gibi aksine engellediğini” anımsamıştır.
Odasından hiç çıkmadan asık bir suratla geçirdiği üç günün sonunda,tıpkı Tolstoy’un da aynı başarısızlıklarla yüzleştiğinde yaptığı gibi Nicholas,”bir pişmanlık ve ahlaki gelişim anı”na yakalandığında ve “başka hiçbir anını boşa geçiremeyeceğine” kesin bir şekilde karar verdiğinde “Hayatın Kuralları”nı yazmaya başlar.
“Bir kimse hep gerçekliğe göre davranırsa,hiç oyun oynayamayız.Ve hiç oyun olmazsa geriye ne kalır ki?”
Tolstoy’a göre gerçek eğitim,ne önyargılı bir hayat anlayışını kabul etmek ne de maddi amaçları olan bir şey olabilirdi.Gerçek eğitim her çocuğun bireysel motivasyonunu ve bir eğitimcinin öğrencilerinin kendisiyle “eşit” bilgi birikimine sahip olmalarını istemesini temel alan insani bir girişim olmalıydı.
Reklam