Kan bağı ayrı. Can bağı ise zamanla ve birçok yaşanmışlıkla kurulup güçleniyor. Birbirine benzemekten, aynı kandan, aynı dinden olmaktan gayrı aynı düşmana karşı dövüşmek bir kılıyormuş insanı. Bir düşman yoktu karşımızda. Biz büyüdükçe bizimle büyüyen bir hayattı karşımızdaki. Belli ki hep iyi davranmayacaktı. “Onu düşman bellemek o savaşı baştan kaybetmektir, hayatı karşına değil arkana alacaksın” derdi Şakir dede.