Bazen insanın aklına gelmeyen şey başına geliyor…
Bir anda dünyada hiç yaşamadığı kadar mutlu olup içi içine sığmıyor, sonra kendisi için eşsiz olan bu hâl ansızın tersine dönüyor…
Çok değil yalnızca yirmi beş milimetrelik bir boşluktur dolmasını istediği…
Ve bir kalp atışının dünyadaki tüm şarkılara bedel olabilecek şekilde ritimlenmesidir…
Peki o ritim ansızın duruverir ve sizi yapayalnız bırakıverirse, olanca çaresizliğinizle.
Buralara ait olmayan bir yürek
taşıyorum..
Buralar gibi kokmayan,
Buralar gibi bakmayan
Şu yaşıma rağmen hala sendeliyorum. Emekleyen bir bebek nasıl korkarsa yürümekten, öylece bende kalakalıyorum.
Ne yana dönsem uzaklık, ne yana dönsem bir başka âlem.
benim âlemim burası değil bunu biliyorum.
Ne kadar da çabuk adapte olmuş herkes,
Her yer ne kadar da çabuk kabullenmiş bu ağır yükü..
evet evet insandan bahsediyorum.
insan dünyanın üzerinde bir yük değil de ne ki.
Tek başına yaşar ve nerede yaşadığını hiç kimse bilmezdi. Kitapların arasında yaşadığını söylerdi. Aşktan nefret eder, en fazla bir kitabın karakterine aşık olurdu