"Olmayı isteriz, olmamaktan korkarız ve büıün dileklerimizin gerçekleştiği hoş peri
hikâyeleri uydururuz. Bizi bekleyen bilinmeyen amaç, her şeye katlanan ruh. Cennet, ölümsüzlük , tanrı, yeniden doğuş... hepsi ölümlü oluşun
acılığını azaltan yanılsamalar, tadlandırıcılardır.”
Hayatı hep ikişer ikişer sürdürmeye çalışırız, ama her birimiz tek başımıza ölmeliyiz . Kimse bizim için ya da bizimle birlikte ölemez. Yaşayanın ölenden kaçınması nihai mutlak terk edilmenin işaretidir.
Kurtuluş hemen şuracıkta hazır ve hiç zahmetsiz erişilebilecek bir şey olsaydı , insanların nerdeyse tümünün ona erişememesi nasil açıklanabilirdi ? Ama eksiksiz olan her şey az bulunduğu ölçüde güçtür de.