Affetmekten mi bahsedeceksiniz şimdi,
gecikmiş bir merhametin gölgesinde…
Lüzumu yok,
çünkü bazı kapılar içeriden değil,
çoktan yıkılarak kapanır.
Zamanla geçer diyeceksiniz belki,
her şey unutulur sanırsınız…
Oysa bazı izler vardır,
zamanın değil, insanın içine kazınır;
silinmez, eksilmez,
sadece ruha işler.
Ben artık ne eskiyim,
ne de yeni bir başlangıcın eşiğinde.
Arada kalmış bir yıkıntıyım,
kendi sessizliğinde yankılanan.
Ve siz…
ancak enkazın başında duran
gecikmiş bir pişmanlıksınız.
• 42020-78