Bu şehirden bana acılar kaldı
Şarap sundum aya ben ayrılık tattım
Seyyah oldum şu alemde öyküler yazdım
Oturup anlattım kendi halimce
Seyyah oldum şu alemde türküler yaktım
Oturup söyledim kendi halimce
Gözlerinden mektup ellerinden su
Bekledim durdum ben ne zor yolmuş bu
Seyyah oldum sözüm bildim gizlendim içime
Çığlık oldu gözlerim kendimi vurdum
Seyyah oldum şu alemde niceler gördüm
Anladım ki insan kalbine yolcu
Bana aşk lazım aşkta ateş ararım
Kapanmış kapılardan geçtim
Yanmayan bedenlerden güzelim ben yolumu sildim
Dünyanın hali çeker giderim
Yalnızlık yolcusu gönlüm
Bir garip seyyahım ama kendime göçerim
Birgün sen geçmiş zamandın
Bense yanında anlamların
Gezinirken uzaklarda, akşamlarım
Herşey geçer demiştin
Geçmeyen şeyler var şarkılarımda
Silinmiyor yaşananlar
Bir durak var yüreğimde
Beklerken hep geciktiğim
Sürüklerken beni sana mevsimleri
Her kaçış kendini yakalar
Kaçamadığın şeyler var şarkılarımda
Her aşk bir mavi masal
Anlatılmayan!
Bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende
Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?
Seher yeli eser, yırtar eteğini gülün
Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün
Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye?
Kimse bilmez,kimse bilmez..