Elif Alioğlu
@Homointellectus
Şu anda okuduğu kitaplar
Kader, felsefî olarak yoksun kaldığımızda, şu dünyadaki ya da herhangi bir yerdeki ikametimiz bize çözümsüz, maruz kalınacak bir lanet gibi saçma, ya da hak edilmemiş göründüğünde başvurduğumuz sözcüktür... Kader mağluplar terminolojisinin gözde sözcüğü...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çok çok genç yaşlarımda ölümden sonra bir yere kurulup yaşadığım hayatı bir film gibi uzaktan, dünyadan ayrı bir yerden izleyeceğimi düşünürdüm. Ölümden sonrası nasıldır bilmiyorum ama ben günümün çoğu zamanında artık böyleyim. Daha bitmeyen ama bitmiş hayatımın seyircisiyim binbir yüce duyguyu sıkıştırıp dudaklarımın arasına muzır bir tebessüm ile gülümserken.
Kimi kendisinden daha kötü durumda olan birini gördükten sonra "Benden daha kötü durumda olanlar da var" diyerek daha iyi hissetme motivasyonunu bulurken kimi "O benden daha kötü durumda, ona dahi iyi olmak, mutlu olmak, yaşadıkları olumsuzlukları atlatmak nasip olmadıysa bana hiç olmaz" diye düşünerek bulunduğu kötü duruma daha da çok saplanabiliyor. Yaşam tamamen bir dilemma. Duygun neye inandığına göre yön değiştiriyor.
Bütün tatların en zirve en şahane tatlarına erişmek ancak tutsaklıkla, engellemelerin varlığı ile var olabilir bir durumdur.
Hiçbir şahane lezzetin tadına erişememek, lezzetlerin kendisine, mevcut nesnesine, erişebilsen dahi lezzetin kendisini algılayamamak; ancak özgürleşmek ile olur.
Bu canı yanmayan birinin özgürlüğü gibidir. Duygudan, duyumdan, algılamaktan yoksunlukla ancak özgürlük edinebiliriz. Peki böylesi bir soyutluğu, eksikliği, anlamsızlığı istemek akıl kârı olur mu hiç özgürlük uğruna?