İrem ÖZOĞUL
@Hope_ful
5 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Gece yarısı ufukta beliren kızıl bir leke gibi duran dolunay, sanki söylenmemiş tüm kırgınlıkların yükünü taşıyor.
Güneşi hiç görmeyeceğini bildiği halde toprağı delen bir papatya kadar yorgunum; yapraklarım hâlâ beyaz, ama içimdeki o sarı sıcak çoktan söndü.
Kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?
Her şey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün ışığı yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.