Faruk
@Howll
Gözlerini kapat ve sen düşün
Benim yerime o dağları
Nasılsa yolu yoktu hayalimde
Bir nehir akar, hiç durmazdı
Bir küçük ev vardı tepesinde, eteğinde
Tahta bir masa vardı bahçesinde, üzerinde
İki tas çorba vardı sıcak sıcak içmesende
Kız inanki vallah ben yaşardım hep seninle
Ne bilen, ne gören, ne duyan
Duysa da farketmez inan
Ha bir an, ha ömür
Sürse de böyle
Beyza isimli okura yanıt verildi
Faruk
Kesitlerine denk geldim adamın güzel şarkıları varmış hiç bakmamıştım😂
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aniden buraları terk etme isteği geliyor mu size de?
Faruk isimli okura yanıt verildi
Faruk
melike Bu aslında insan sayısı ve insan gelişiminin artmasıyla dünyayla bir olma halindeki kurulan ilişkinin değişmesi gibi bir şey olsa gerek. Dünya bizim için artık eski bir dost yeni bir düşman gibi olmaya başladı belki aradığın toksiklik budur. Savaşı kazanırsan sen dünyayı soyutlarsın kaybedersen dünya seni…Aniden buraları terk etme isteği geliyor mu size de?
Faruk isimli okura yanıt verildi
Faruk
melike Estağfurullah, zihnim aslında çok yorgun. Konuya ana rahminden başlamak istiyordum.
Ana rahmine düşen bir çocuk, ilk dünyasıyla burada tanışır. Anne karnında bir olma süreci geçirir; ilk aidiyet duygusu burada şekillenir. Süreç içerisinde annenin hâl ve durumları, çocuğun dünyasını da doğrudan etkiler.
Çocuk doğduğunda ise bu aidiyetten bir koparılma yaşar ve başka bir dünyaya gelir. Saf bir yapıdan, giderek karmaşık bir yapıya bürünmeye başlar. Bu noktada, gelişimsel süreçlerle birlikte kaybettiği aidiyeti, karşılaştığı diğer aidiyetlerle harmanlamaya çalışır.
Burada bir parantez açmak gerekir: Yanlış kurulan aidiyetlerin birbirini beslemesi ve pek çok olumsuz durumu tasavvur etmesi bu aşamada başlar. Ruhun feryadı giderek artar. Hatırlayamamanın sancısı ve aidiyet boşluğu, kendisine bir yama aramaya yönelir. Oysa bu, bizde oluşan bir yanılsamadır; gerçeklik bambaşkadır.
Gerçeğe erişildiğinde, manaların aidiyeti çözülmeye başlar. Artık kişi eskisi gibi olmaktan çıkar; yeni bir kimliğin doğumu gerçekleşir. Aşkta yapılan cennet ve cehennem benzetmesi buraya çok uyuyor. Bulunamayan, yitirilmiş hissedilen her şey bir yas sürecine dönüşüyor.
Peki tuttuğun yasın çekirdeği seni nereye yönlendirecek?
İnsanlar, araması gereken ve kaçınması gereken aidiyetleri çoğu zaman ayırt edemez. Farkındalık da tam burada başlar: Neyi idrak etmek istiyorsun?
İşin özü, dünya hayatı kendi kuyruğunu yiyen bir yılan gibidir.Aniden buraları terk etme isteği geliyor mu size de?
Faruk isimli okura yanıt verildi
Faruk
melike Bu konuda kafam çok karışık, bağlılık bazı insanlara göre bir şey değil bunu ruhundan anlıyor insan ve her yerde yabancı eğreti durabiliyorsun bununda sebepleri içinde oluyor.Aniden buraları terk etme isteği geliyor mu size de?
Faruk
Her yeri terketme isteği geliyor ama etmiyorum.