Evin kalbi derler mutfağa, herhalde erkekler demiş olacak. Oysaki nasıl da bir meşru müdafaa alanı olabilirdi mutfak, eğer günlerinin yarısını mutfakta geçiren her kadın o bıçak setlerini yalnız soğan doğramak için değil, kendisine kalkan eli indirmek için de kullanabilseydi.
👩👦 Ne zaman bir kafede sesi yanındaki kadına birazcık yükselen bir adam duysam döner adama bakarım. Bilirim ki kimse bakmazsa o adam başka şeyler de yapabilir. Bilirim ki babama bir kişi bile dönüp baksaydı, belki yaşardı annem.
👩👦 Annem gidemez miydi? Bir sabah işe gitmek için çıksa ve dönmeseydi, beni ve kardeşimi bırakıverseydi babama... En kıymetlim dediği bizler, annemin hapishane gardiyanlarıydık aslında.
👩👦 Gitmekle dönmek bir değildi; gitmekte ferahlık , umut, ihtimaller vardı. Dönmek ise hep bir kabuldü, boyun eğişti.