İnsan, dünyaya doğduktan sonra zorlayıcı ya da üzücü olaylarla karşılaştığında, hayatın olduğu gibi bir yer olduğunu deneyimleyerek cennetten kovulmayı pratik eder. Babası ortadan kaybolu, kardeşi parasını çalar, annesi amansız bir hastalığa yakalanır, iflas eder, çok çalışır ama önemli bir sınavı kazanamaz, sevdiği kişi ihanet eder, ev sahibi tarafından evden atılır...
Bilincimizde olmayan korkularımızı, fantezilerimizi yalanlarız. Eleştirileri dinlemeyiz, espriyle karşılayarak ya da hor görerek kendimizi yatıştırırız.
"İnsanlar kendi ruhlarıyla yüzleşmekten kaçınmak için ne kadar saçma olursa olsun her şeyi yaparlar. İnsan, ışık figürlerini hayal ederek değil, karanlığı bilinçlendirerek aydınlanır. "