KADIN SEN HEP GÜL
Kadın bırak saçların dağılsın .
Bu vazgeçişler , bu susmalar , bu kışlar yordu bizi ..
Saçların dağılırsa ..
Bahar gelir bu şehre , bu coğrafyaya .
Gülistana döner mezebotamya ..
Nazlıcan lar yeşerir diyarbekir surlarında .
Aşıklara siperdir diyarbekir surları .
Bin yıllık türküdür kürdün dilinde .
Bir gurur abidesidir türkün tarihinde ..
Uçurtmalar renklerin göğün mavisinde ,
Göğün mavisidir baktığın her yer .
Bedirhan lar esmere dönüşür gece karası saçlarında .
Senli düşler uğruna uykusuz dur gözler .
Ve gönüllü nöbetler tutulur senden habersiz sen uğruna ..
Bırak saçların dağılsın ,
Dağılsın ki bahar gelsin yurduma ...
Çocukların çamurda top koşması özgürlüğün resmidir .
Yüzler toprak , topraktan gamzeler umutların düşe kalka .
Gül kadın sen gül ..
Çocukların kirli yüzlerine yakışır umudun kahkahası ,
Sen güldükçe umut filizlenir yarınlara .
Sen ağlarsan makas vurur tüm kadınlar saçlarına .
Yalnız komazlar gözlerini ,
Ağıtların yalnız kalmaz ,
Bütün kadınların gözyaşı aynı dilde buluşur ,
Bir kıyamet karadenizden akdenize iner .
Sen gül kadın sen gül .
Memleket bir bütün oluyor sen güldükçe ...