Kelimeler kuşlar gibidir. Kitap yayınladığında kafesteki kuşları özgür bırakmış olursun. İstedikleri yere gidebilirler. En yüksek duvarları aşıp engin mesafeleri kat ederek soyluların malikanelerine, çiftlik evlerine ve işçi kulübelerine konabilirler. Bu kelimelerin kime ulaşacağını, kimin kalbinin onların tatlı şarkılarına meftun olacağını asla bilemezsin.
Ebeveynlerimizin zayıflıklarının başkaları tarafından görülmesini asla istemeyiz. Onların başarısızlıkları bizim özel meselemiz, kendimize saklamayı tercih ettiğimiz bir sırdır; bu sır herkesin önünde ortalığa döküldüğünde, biz artık bir zamanlar olduğumuz çocuklar olmaktan çıkarız.