Hazal Güç
@Hzl_G
6 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İçindeki Sana Not:
Aydınlık kovalama peşindeyiz hepimiz.
Herkes sabahı beklemede gün doğacak elbet diye.
Karanlık belki de katlanılması gereken bir şey değildir.
İçimizdeki gizemi çözmekten mi korkuyoruz?
Karanlığa hapsolup çıkamama ihtimali mi korkutan?
Bilinmezlik mi yoruyor bedenimizin içindekini.
Neden korkuyoruz?
Siyah olmaktan mı?
Belki de zaten siyah olan her şeyi ışık boyuyordur renklere birer ilüzyoncasına.
Geceleri kendimiz için ağlayıp, gündüzleri başkaları için gülmüyor muyuz?
Bir kere dürüst olalım hepimiz.
Gerçek bize ulaşmak için gözlerimizi kapatıp bırakmıyor muyuz kendimizi karanlığın denizine?
Karanlığına ne kadar katlanabiliyorsan o kadar sensindir belki de!
Sen olabilmek için ışıkları kapatmak gerekiyorsa yıldızlar bile kapatır gözlerini senin için,
En sen olanla yüzleş diye.
Sadece şunu unutma!
Katlanamadığın yerde gözlerini açmak karanlığına sırt çevirmek değildir.
Bir sonraki karanlıkta karşına çıkacak başka bir sen için kendini hazırlamaktır belki kim bilir.
Yeterince güçlü değilsen karanlıktan kaçma.
Tek başına yapmak zorunda değilsin.
Herkesin bir karanlığı olduğunu unutma!
Seçim!
Seçim yapmak hep güç gelir insanlara.
Seçeneğin dışındakileri kaybetmek zordur belki de.
Ama yine de seçilir biri.
Cesur olmak seçim midir?
Doğruyu seçmek cesaret ister, evet.
Rahatından ödün vermeyi gerektirir.
Olmama ihtimalini de kabul etmektir bir noktada.
Bunun çabaya bağlı olması en büyük kumar belki de.
Neden çabaladığını bilmek gerekir.
Vazgeçmek büsbütün kaybetmek oysa.
Kolayı seçmek güç müdür?
Aslında kaybetmeyi göze almaktır o da ℅50 ihtimalle.
Her seçim bir vazgeçişse, zaten diğer seçeneği nasıl bekleyebiliriz ki!
Çoktan kaybetmeyi istemişken.
Bir şeyi talep etmeden önce büsbütün kendimiz kalmalıyızdır aslında.
En büyük cesaret budur, döngüyü kıran.
Seçimlerinden pişman olmak hakkı herkesin.
Her şey, her an değişebilir.
Bunu kabul etmek de cesaret göstergesidir.
Değişmeyen tek şey kalıyor geriye;
Her seçim bir vazgeçiştir.
Kabullenmek en afilli vedadır belki de.
Vazgeçtiyse uçmaktan kanatlarımı kıramam ya, geriye bir tek onlar kalmışken.
Her döngü bitiyormuş bir gün.
Grileri kabullenmeye razıyken her yer simsiyah olmuş, görmemişim.
Işığa gitmekten başka seçenek kalmamışken umarsızca karanlığa dalanı durduramam.
Gereksiz beklemişim, siyahlarda renk var sanıp.
Yapabileceklerim bittiğinde arkamı dönmem gerektiğini bilirim sanıyordum ama görememişim.
Her yer karanlıkmış.
Duygular yetmiyormuş tek başına.
Uçurumdan kendini duygulara bırakmak intiharmış.
Sanardım ki akıl duyguları yaşamayı erteliyor, durduruyor.
Beni koruyormuş şimdi görüyorum.
Kendinden bile vazgeçecek kadar sevmek ahmaklık sanılıyormuş.
Bir gün demiştim sana; "Kendimle senin aranda kalırsam kendimi seçerim. "diye.
Defalarca seni seçtim bu seçimde, haberin olmadı.
Şimdi kendimi seçiyorum.
Her şeye rağmen pişman değilim duygularımdan, hislerimden.
Vedaları beceremem sanırdım en klişesinden.
Hakkımı vermen lâzım iyi bir veda.
Bir saniye, bir haber bütün belirsizliği kaldırıyormuş ortadan.
Bitmiş....!
Karanlık daha karanlık, yalnızlık daha yalnızlık, umut artık umutsuzluk. Olsun.
Bu da biter bir gün.
Beyazlarda aramanın zamanı gelmiş renkleri.
Sende!
Evet, hâlâ sende!
Sevgim sende.
Duygularım sende.
Kalbim sende.
Düşüncelerim sürekli seni hatırlatıyor.
Umudum sende.
Beklentim sende.
Yarınım sende.
Geçmişim sürekli seni hatırlatıyor.
Gücümün ne kadarı bende, bilmiyorum.
Aklımın ne kadarı bende, bilmiyorum.
Anımın ne kadarı bende, bilmiyorum.
Ben ne kadar bendeyim, bilmiyorum.
Peki, ya sen?
Sen, bende misin?
Ufacık kararlar etkiliyor hayatın akışını.
Ufacık adımlar etkiliyor gideceğin yolu.
Ufacık tercihler belirliyor ulaşacağın hedefi.
Ufacık seçimler etkiliyor gideceğin yönü.
Ufacık düşünceler etkiliyor vardığın kararları.
Ne yaparsan yap, ufacık da olsa bir şey yapmak gerekiyor.
Cesaret istiyor ufacık da olsa bir şey yapmak.
Ufacık gelmez o ufacık şeyler yapmadan önce.
Cesur olmak korkmamak değil, korkmana rağmen yapmak.
Herkese rağmen,
Her şeye rağmen.