Hazal Güç
@Hzl_G
6 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir Masal Şehrinde....
Burada her şey varmış....
Çok ince çizgiler varmış....
Soluksuz koşmakla durmak arasında.
Pes etmekle beklemek arasında.
Vazgeçmekle umut etmek arasında.
Çok kısa süreler varmış....
Boğazın patlarcasına anlatmak istemekle, yutkunup susmak arasında.
Huzurlu hissetmekle, paramparça olmak arasında.
Nefret etmekle, aşık olmak arasında.
Unutmak istemekle, zamana bırakmak arasında.
Çok büyük duygular varmış....
Bazen düşünülmese de,
Bazen söylenmese de,
Bazen inkâr edilse de....
Bazen;
O incecik çizgiler kayboluverirmiş,
O saniyeler aniden geçiverirmiş,
O duygular kendinden hiçbir şey kaybetmeden, belki daha da büyüyerek hükmedilemez biçimde dururmuş.
Burada her şey varmış....
Ben lanetliyim!
Havalar tatsız, odalar cansız.
Yokluğunda her şey tatsız.
Hepsi mantıksız.
Geri dönecek misin?
İnkârda mıyım ben?
İnanılmaz akılsız.
Ürperiyorum!
Hava tatsız.
Aptal mıyım? Evet.
Yoksa olamaz mı hasarsız?
Kurtulmak istemediğim bir yerde, zincirimle inatla takılıp kaldım.
Gitmek istemiyorum senin eskiden olduğun yerden.
Geri dönüp düzeltmen için, zaman tanıyorum sana.
Dönmeyeceğini biliyorum oysa.
Olmaz o geceden sonra, o kavgadan sonra.
Hayır seninle ilgili değil.
Sadece bir şiir!
(G&G s2-b3)
Düşündüğün cümleler diline gelmiyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Ağzından çıkmayan kelimeler boğazını yakıyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Ayakların istediğin yere gitmeni doğru bulmuyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Yazman gerekeni parmakların yazamıyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Hissettiklerin hayat bulamıyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Artık elinden bir şey gelmiyorsa, yapacak tek şeyin kalır.
Yapacak başka bir şeyin kalmadıysa, istemesen de yapacak tek bir şeyin vardır.
Zamana bırakmak....
Bir yerin ortasında bulursun aniden kendini.
Ne yaşadığını anlamaya çalışacak halin bile kalmamıştır.
Artık umrunda da değildir zaten.
Seni tek gören "Buradasınız! " yazan tabela.
Sanki kendi nerede olduğunu biliyormuş gibi!
Geçmişteki senle gelecekteki sen bir araya gelse tanıyamaz o halini.
Bir rüzgara öylece bırakırsın geleceğini. Şarkı söylemeyi bırakıp razı olursun dinlemeye.
Sanki daha fazlasını yapabilecekmişsin gibi!
Her şeyin birbirine girdiği anla, her şeyin düzeldiği an birse şu an düzelmesi gerekiyor...
Hiçlikte olmakla her şeyin ortasında kalmak aynı andaysa, şu an ortada tek başıma duruyorum.
Bitmeden başlamıyorsa ya da başlamayan şey bitemiyorsa, şu an sonla başlangıcın arasında sıkışıp kaldım.
Her duygunun fazlası kendisinin zıttıysa, şu an ağlamaktan güldüğüm andayım.
Çok düşünmekten düşünemediğim...
Seslerden sıyrılıp daha gürültülü olan sessizliğin içinde oturuyorum.
Bazen yetmez bir şeyler, bazen her şey çok fazladır.
Birbirinden farklı görünse de her şey, her şey aslında aynıdır.
Her şeyden sıyrıldım ve aklımda tek bir soru kaldı: "Ben hiç miyim? Her şey miyim? "