İstediğimiz kadar “Ama kulağımla duydum, gerçekten böyle söylüyor,” diyelim, bu duyduğumuz şeyi doğru anladığımız anlamına gelmez. Alıntı dışında ironiyi kaçırmaya neden olabilecek, bağlamı göz ardı etmemize yol açabilecek pek çok neden düşünülebilir ama galiba en yaygını kişinin kendi birikimi, tarihi, deneyimleri, yaraları, ideolojisi ya da ahlaki yargılarının bağlamla arasına girmesi olabilir.
Yetenek bahsinin ardında hep bu kaçamak var:
“Onlar yapabiliyor, çünkü yetenekliler.”
Sahi mi? O çok yetenekli insanların uykusuz gecelerini, hayatları boyunca bir enstrümanla yaşadıklarını, kaç yüz eskiz sayfasından nihayet tuvale geçtiklerini, o senfoninin, o romanın kaç kez baştan yazıldığını biliyor muyuz sahiden?