- Eh, əmi, - deyə Əhməd dərindən köksünü ötürdü, - elə dərd də burasındadır ki, bir-birimizə kömək eləmirik. Qalxan yıxılana baxmır. Kim güclüdürsə, hər şeyi qamarlayıb alır. Biri var-dövlətini qoymağa yer tapmır,
o biri acından ölür. Biri gecə-gündüz dəridən çıxıb işləyir, o biri at belində
gəzir.
Bilirsənmi, Salatın, oxumaq yaxşı şeydir.
Adam çox şey öyrənir. Xasiyyəti də dəyişir. Mən oxumuş qızları görmüşəm. Onların paltarları da qəşəngdir, özləri də. Danışanda adam qulaq asmaqdan doymur. Əgər bizim qızlar oxusalar, onlardan da gözəl olarlar.
Gənclik qəlbinin sirlərini məgər axıra
qədər başa düşmək olurmu? Orada cücərən meyllərin, parıldayan
qığılcımların, kül altında qalmış köz kimi işıldayıb sönən arzuların sayını-
hesabını bilmək, hansının alovlanıb parıldayacağını, hansının vaxtsız
sönəcəyini əvvəlcədən demək olurmu?!