Zihin kişiden bağımsızdır. İnsan onu idare edemez; canı isterse onu yapar. İnsana rağmen konu seçer; insana rağmen onun peşinden gider; insana rağmen onu bir kenara atar. Zihin tamamen bağımsızdır insandan.
Kişinin aklına ve duygularına etki eden, ona ideallerini kazandıran, onu yola koyan ve o yoldan çıkmamasını sağlayan çevresidir. Eğer çıkacak olursa kendini en çok sevdiği ve saydığı, onayına en çok değer verdiği kimselerce dışlanmış bulur. İnsan bukelemundur; doğasının yasası gereği barındığı yerin rengine bürünür.
Vicdanımız başkalarına yaşattığı acının farkına varmaz, ta ki bize acı çektirene kadar. İstisnasız her durumda, başkasının acısını katiyen umursamayız, çektiği acı bizim rahatımızı bozana dek.