Tavşan yahnisi yapmak için önce bir tavşan olmalı, Tanrı'ya inanmak için de önce Tanrı..
F.M. Dostoyevski/Ecinniler
Adolfer'in Zirzəmi-si:
t.me/+NkIJrijmPcFjZmUy
..kitle demokrasisi, kitle ahlakı, kitle iletişimi bireyden bağımsız gelişmekte ve birey onlarla bütünleşmesinin bedelini en azından içgüdüleri ve içgörülerinin bir bölümünün yozlaşmasıyla ödemektedir Toplumsal konforun bedelini, ruhu denilen şeyle - farklılığı, benzersizliği, psişik erkesi ve benliğiyle ödemektedir.
Toplama kampları, ölümün kendisini anonimleştirerek, (bir tutuklu ölü mü, yaşıyor mu anlamayı olanaksızlaştırarak) ölümün yaşamın sona ermesi olan anlamını yok etmiştir. Bir anlamda, bireyin kendi ölümü elinden alınır, böylelikle hiçbir şeyin onu, onun da hiç kimseyi ilgilendirmediği kanıtlanır. Ölümü, yalnızca hiç var olmadığı gerçeğine damga basar.
Pasternak
1926'da, önce bileğini kesen sonra kanıyla son büyük estetik jest olarak bir veda şiiri yazan Yesenin, kendini astığında Mayakovski onu suçlayıcı bir şiir yazmıştı:
Bu dünyada zor değil ölmek
Asıl iş yaşayabilmek.
Ama beş yıl gibi kısa bir süre sonra, dolu bir tabancayla, iki kez Rus ruleti oynayan, azılı kumarbaz, büyük Devrim şairi, siyasal ilkelerinin şiirinin kaynaklarını kuruttuğu sonucuna varmıştı. Son bir kez Rus Ruleti oynadı ve kaybetti. Bıraktığı intihar notunda da "kimseye salık vermem" diye kestirip atmıştı.