Hamit Sadece
@InVinoVeritas
Yine olmadı.. Yine başarısız oldum. Oysa ki bu sefer her şey planladığım gibi gitti. Belirgin bir terslik de yoktu, görünmüyordu. Her hamleyi her noktayı ince ince yazmıştım ama sonuç yine bana kalan bir avuç acı ve az biraz hayal kırıklığı, dedi. Sahiden niye hep onun başına geliyordu bu tür kalp kırıklıklar, niye hep onu buluyordu? Sanırım yanıldığı bir nokta vardı. aşkın matematiği olduğunu düşünüyordu. Planlayarak aşık olabileceğini ve karşısındakinin de onu sevebileceğini düşünüyordu. Bilmezdi ki aşkın ne matematikle ne bilimle bir alakası olduğunu. Ne kadar plan program yaparsan yap olmayacak arkadaşım aşkın ne matemaği var ne fiziği ne sonunda sana kalan acıyı rakamlarla ifade edebilirsin arkadaşım. Aşık olacağın kişi çoktan seni bulmuştur ve olabilecek her şey olmuştur çoktan sana yapacak pek bir şey de kalmaz. Aşık olacaksın bir gün arkadaş tıpkı radyonun başında sevdiğin bir şarkının aniden çalması ve senin de onu dinlemekten başka çaren olmadığı gibi o ŞARKIya aşık olacaksın arkadaşım
Fakat Turgut gibilerine de hak vermek gerekirdi. Hayata tutunmak için birine ihtiyaç duymak gerekiyormuş. Tek başına bher şeyi yapabileceğini düşünenler bir yerde yanılıyordu, dünyada bir şeyler değişiyor gibi duruyordu ama aynıydı. Değişen tek şey yaşama sevincinin gün be gün azaldığıydı bu da bize etraftan bazı şeyleri değişik gösterirdi. Selim gibilerin pek bir şansı yoktu, olamazdı da. Her zaman ne yapsam da birilerini incitmesem diye diye kendi hayatlarına bir şekil verme fırsatı kalmıyordu. Hep bir hayal dünyasında yaşamak fanilerin dünyasında pek de prim etmiyordu. Bir yerden tutunmak lazımdı hayata Turgut Özben gibi. Belki de hayata tutunmak birine tutulmaktı. Belki de hayatla aranda bir harç gibi duruyordu o insanlar, birleştirirdi senle hayatı, mutlu ve düzenli gittiğini sanırdın belki de. Selim gibilerin farklı ve yanlış bir gezegene gönderildiğini düşünüyorum ya da farklı bir ülkede doğmaları gerektiğini. Tutunamayanların ve konuşmadan birbirleriyle anlaşanların olduğu bir yer olmalıydı Selim gibiler için. Tutunamaynalar gezegeni diye, dünyayla hiçbir alışverişi olmayan bir gezegen. Herkesin Selim olduğu bir gezegen olmalıydı bizim için de... ama nerede?..
Ne olabilirdi ki, ne bekliyordun bu mağlubiyetin sonunda? Bu müthiş yenilginin sonunda sana bir madalya mı takmalarını bekliyordun? Bilmez misin madalyalar sadece kaybedenleri avutmak için küçük BÜYÜK bir kandırmacadır. Biliyorsun ama sana ille de oynayacaksın ve kaybedeceksin dediler. daha oyuna girmeden kaybedeceğini bilmiyor muydun? Evet. Ne bekliyordun kaybettikten sonra etrafına toplanıp müthiş oynadın, çok güzel bir mağlubiyet aldın hayata karşı. Seni alkışlamalarını mı bekliyordun? Çevrende kalacaklarını mı düşünüyordun. Aa hayır herkes biliyordu kaybetmenin bulaşıcı olduğunu ve seni oracıkta bıraktılar, tek başına, yapayalnız.. Kaybedenler mi yalnız yoksa yalnızlar mı kaybeder bilmiyorum ama emin olduğum tek şey ikisinin de çok yakın arkadaş olduğu ve birbirlerine çok iyi davrandıklarıdır