Sevgi, her zaman yoksuldur; çoklarının sandığı gibi, hiç de öyle ince ve zarif değildir; tersine kabadır, pistir, evsiz barksız, yalınayak, açıkta, dağda, bayırda, kapı önlerinde, yol köşelerinde yatar.
Diyelim ki sevenlerden ve sevilenlerden bir devlet veya bir ordu kurmanın bir yolu olsaydı, utanılacak bir şey yapmaktan korkup, iyi şeyler yapmak için birbiriyle yarışan bu insanlardan daha iyi yurttaşlar olabilir miydi?