Hayatımda belki hiç atmamıştır kalbim, ciğerlerime hiç gerçek anlamıyla dolmamıştır hava ama ilk defa dört odacığım da başladı kan pompalamaya. İlk defa içime çektiğim hava yakıp da kavurmadı çiğerlerimi.
Sebebi de Meria.
"Beni... beni severler miydi?" Dedim
Bakışlarındaki yumuşamayı anbean izledim lakin sözleri hançerden de keskindi. "Seni kimse sevmezdi, meria," dedi.
Bu bana eskiden söylediği bir sözü hatırlattı. Sen kimseyi sevemezsin, demişti. Şimdi de kimse seni sevmezdi, meria, diyordu. Nasıl var olabilmişim ben sevmeden ve sevilmeden?