Bu sessizlikte onun bütün ruhunu görmüştüm. Artık konuşacak bir şeyimiz kalmamıştı. Bir kere daha yüzüme bakmaya cesaret edemeden yanımdan uzaklaştı.
Hayatımı bir vehme kurban etmiştim...
İlk zamanlarda kendimi fırtınadan sonra harap tarlasını seyretmeye giden çiftçiye benzetiyordum. Geçirdiğim fırtınanın ruhumda neleri yakıp yaktığını yeis ile görüyordum .