Domuz yürekli kabus boku. Ateşe atsam cayır cayır yanarsın, odun. Kaba davranmasan ölürsün zaten değil mi? Kendi beğenmiş, huysuz Kâbus zımbırtısı.
Reklam
Güçlerin boynumda taşıdığım bir kolye değil, sırtımı güvenle yazacağım bir duvar olsun istiyorum.
Sadece sarıldık. Güçlü kıllarını doladı zayıf vücuduma; beni her şeyden sakınır gibi kendi bedenine sakladı.
"Aryen" sesim acınası çıkmıştı. Ona olan ihtiyacımla varlığına sığınır gibi titremeye başladım "Nihayet geldin, " derken gülümsemeye çalıştığım ama dudaklarımın kenarına sancıyan kalbimin portresi çizildi kırık dökük.
Yumuşacık yatağım ipek çarşaflarım ve bulutların üzerinde uyuduğumu hissettiren yastıklara rağmen kor alevlerin üzerinde uzanıyormuş gibi cayır cayır yanıyordum
Reklam