Öyküleriyle bayıldığım Ahmet Büke müthiş bir iş çıkarmış. O öykü dilinden sıyrılıp tamamen yeni bir dille ele almış romanı. Roman başında zaman atlamaları oluyor okurdan habersiz. Bundan sebep bazı okurlar anlam kargaşasıyla karşılaşıyor.
Romanın tek bir kahramanı yok. Zamansal bir yolcuğa çıktığımız için dönemsel kahramanlarımız var . Konu olarak sınıfsal farklılık, günümüzde devam eden rant sorunu , bürokrasini garibanı kayırması, doğanın para çarkı arasında deforme olması gibi çeşitli konuları ele almış büke. Romanı yazmadan önce iyi bir araştırmaya giriyor pandemi dönemi Büke . X de takip ederken anlam veremezdim denizcilikle ilgili paylaşımlarına meğerse romana bir dem tutma olmuş.
Çocukluk başlamak demekti. Dünyaya, hayata, zamana, kendine ait olan her şeye titrek adımlarla yürümekti. Çocukluk bir imkandı. Çocukluk acıya, kayıplara, ölüme henüz uzak olmaktı. Yokluğun daha az acıtmasıydı, avuntunun ve şefkatin bolluğuydu.