Ben şaşırtıcı, ilgi çekici, kibirli ve hesapçı bir oğlan görüyordum . Fakat onun hakkıında keşfettiğim her yeni şeyle, hakkında ne kadar az şey bildiğimi anlıyordum. Sadece yürekten sevdiği kişilere ayırdığı bir yumuşak karnı vardı.
Fakat acının pusu içinde bile Paedyn’i dövüşürken gördüğüm anlar büyüleyiciydi. Paedyn büyüleyiciydi. Evet, becerikliydi fakat beni en çok meraklandıran her darbesine ne kadar çok duygu kattığıydı. Her yumruğuna dolan tutku, bedeninden yayılan öfke.
Sahneyi aklımdan atamıyor, kafatasıma saplanan acıyı anımsıyordum . Orada yatarken yaşadığım katıksız çaresizliği, sıradan bir adamın insafına kaldığımı. Fakat sonra o çıkagelmişti. Paedyn. Bir Avam. Bir Psişik, bir dövüşçü, bir hırsız. Fakat sebebi her ne ise bana yardım etmeye hevesli tek kişi. Bana yardım edebilen tek kişi.