Havada bulut yok, bu ne dumandır?
Mahlede ölüm yok,bu ne şivandir?
Şu Yemen elleri neden yamandır?
Giden gelmiyor,acep nedendir?
Kışlanın önünde bir sürü kazlar
Ayağım yalınayak,yüreğim sızlar
Yemen’e gidene ağlıyor kızlar
Kısacası bu dünyada,kimliği,kişiliği,yüzü silinmiş hepsi birbirine benzetilmiş milyonlarca mülteci gibi yaşıyoruz ve bunun farkında olmak benim canımı sıkmıyor.Heralde mutluluk dedikleri bu olsa gerek:Biraz güvenlik,biraz can sıkıntısı.