Varoluş sancılarımdan kurtulup kendi iç çatışmalarımın içerisine düştüğümü farkettim bugün. Bir yanım Martin Eden kadar cesaretliydi bir yanım Oblomov kadar ürkek. Seninle yürüdüğüm sokaklarda sensiz yürümek canımı oldukça yaktı. Fakat sensiz yeni yerler keşfetmek hissi çok daha can yakıcı. Yeni yaşımdan dileğim
ise bende bıraktığın parçanın en sonuna kadar benimle gelebilmesi. O parça kalbimin hep en güzel köşesinde kalacak…