“Hep başıma buyruk olduğumu, hatalar yaptığımı söyledin. Başarı
sız olduğum u...” Yüzümde gerçekçi bir ifade vardı. “Bir kere bile beni
sevseydiniz zaten köleniz olurdum. Sevgi aradım, bulamadım. O yüzden
dikbaşlı oldum. Kendi kendime yetmeyi öğrendim, kimseye muhtaç ol
madım. Ama sen... Eğer iplerimi elinde tutmak istiyorsan bana azıcık da
olsa sevgi vermeliydin. İşte orada kaybettin, baba.”